Zamek w Gołuchowie jest zabytkową budowlą o bogatej historii. Pierwotnie wzniesiony w latach 1550–1560 jako wczesnorenesansowy obiekt obronny na planie prostokąta, z basztami w narożnikach, został gruntownie przebudowany w drugiej połowie XIX wieku przez Izabellę z Czartoryskich Działyńską. Modernizacja przeprowadzona w latach 1600–1619 przez Wacława Leszczyńskiego nadała zamkowi renesansowo-manierystyczny charakter.

     W 1856 roku, Tytus Działyński kupił zamek z zamiarem przekształcenia go w siedzibę dla swojego syna Jana Kantego i jego żony Izabelli. Po upadku powstania styczniowego i wyroku skazującym Jana Działyńskiego, Izabella odkupiła zamek i przeprowadziła jego odbudowę w latach 1875–1885, opierając się na projektach francuskiego architekta Maurycego Augusta Ouradou i polskiego architekta Zygmunta Gorgolewskiego.

     Podczas przebudowy zrezygnowano z odbudowy najstarszej części zamku, odsłaniając arkadowy dziedziniec i wzbogacając wnętrza o marmurowe kominki, obramowania okien i mozaiki sprowadzone z Włoch, Francji i Hiszpanii. Zamek zachował swoje renesansowe cechy, zyskując romantyczny charakter.

     W otoczeniu zamku znajduje się rozległy 158-hektarowy park-arboretum, zaprojektowany przez Adama Kubaszewskiego, w którym rośnie wiele rzadkich i egzotycznych drzew. Najokazalszym drzewem jest dąb szypułkowy „Jan”, mający obwód 540 cm i wysokość 25 m. W parku znajduje się także mauzoleum, w którym spoczywa Izabella z Czartoryskich Działyńska.

     W grudniu 2016 roku zamek został zakupiony przez Skarb Państwa za 20 mln zł. Obecnie, od 1951 roku, jest siedzibą oddziału Muzeum Narodowego w Poznaniu, prezentującym zabytkowe wnętrza oraz dzieła sztuki, w tym prace Fransa Florisa i starożytne wazy greckie. Na terenie zamku odbywają się koncerty i realizowane są zdjęcia do filmów, w tym do serialu „Królowa Bona” i filmów z serii „Akademia Pana Kleksa”.